|
توی شب های سرد فروردین
خنده هایش شبیه گندم بود
توی اردیبهشت چشمانش
هر ستاره پر از تبسم بود
باد خرداد می وزید ودلش
صفحه ی تیر را ورق می زد
خواب مرداد را همه دیدیم
و به تعبیر آن بهار آمد
بی کران تر ز ماه شهریور
بوی مهری جدید می آمد
در هوای گرفته ی آبان
بوی صد ها شهید می آمد
با نگاه پر آذر خورشید
خواب دی هم از آسمان پر زد
ماه بهمن رها شد از زندان
چون که در آن امام مان آمد |